Dus op mijn laatste woensdagavond gingen wij vanuit kantoor met dik 30 man/vrouw naar de Mad Hatter. Tegen de traditie in had ik voor de woensdag gekozen in plaats van donderdag, dus dat haalde de opkomst wat naar beneden. Maar voor het eerst waren er meer donaties dan bezoekers bij een afscheid. Pavan heeft zelfs een vlucht eerder terug genomen uit NYC.Het was een gezellige avond met halverwege uiteraard de gebruikelijke speech van Stefan. Ik kreeg een voetbalshirt van Zwitserland met bijpassende sjaal, een echt Blue Jays shirt met goede handschoen en uiteraard werd het al eerder aangekondigde afscheidscadeau* overhandigd en dat leverde toch nog een verrassing op: Deze Inuksuk is een stuk groter dan verwacht (23 cm hoog), die moeten we zeker een mooi plekje geven straks in Zwitserland. Aangezien bijna iedereen moest rijden en er 's avonds een gigantisch noodweer losbarste ben ik met de laatste feestgangers rond half 10 alweer richting huis gegaan.
* Het standaard cadeau voor een personeelslid dat Canada verlaat, is een Inuksuk. Reden voor ons om er nog nooit een zelf te hebben aangeschaft. Toen de Native Art Gallery in Oakville enige tijd geleden verhuisopruiming had, vertelde Stefan dat ons cadeau al was uitgezocht!
(En hadden we er geen een gekregen, dan was er altijd nog de winkel op het vliegveld)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten