Sportferien

Twee weken vakantie hebben ze hier. HELP! Wat moet je al die tijd doen? Sportvakantie heet het en veel families gaan dan ook een weekje skiën. Een vriendinnetje van Jesper ging op schaatsles (4 dagen, van 9-10 uur) op de ijsbaan van Bülach. Dat leek me ook wel leuk, maar ik zag mezelf dat niet doen met een onwillige Jesper. Gelukkig kon Martijn ook een paar dagen vrij nemen, zodat het niet allemaal op mij neerkwam. Samen zijn ze een dagje naar Alpamare geweest, een soort zwem/glijbanen paradijs een klein uurtje hier vandaan. Julia en ik gingen niet mee, want behalve de glijbanen is daar verder niets te doen en uiteraard is Julia nog veel te klein. (Gelukkig voor mij, want ik ben er ook geen liefhebber van.)

Er is ook weer sneeuw gevallen. Een flink pak dit keer en ook goede sneeuw om mee te spelen. En dus staat er nu een flinke sneeuwpop in onze achtertuin. Ik heb er maar snel een foto van gemaakt, want morgen gaat het geloof ik al weer dooien. Maar is het geen beauty? De rest van de vakantie is er veel tv gekeken en als Julia 's middags in bed lag hebben we samen geknutseld. Jesper is een echt knutselkind. Hij kijkt graag naar Mr. Maker op CBeebies en wil dan het liefst direct alles namaken. Hij heeft helaas ook allerlei onuitvoerbare (eigen) ideeën. Ik vind het ook wel leuk om te knippen en plakken enzo, maar soms gaat het zelfs mij te ver. Dit keer hebben we, gedeeltelijk samen met de buurkinderen, een schatkist gemaakt. Natuurlijk compleet met schatkaart en ik ben ook al ettelijke keren de achtertuin door gelopen op zoek naar de schat (toen er geen sneeuw meer lag.)

Eindelijk sneeuw!

Even leek het erop dat het hier nooit zou gebeuren, maar na wat natte sneeuw die direct weer 'als sneeuw voor de zon' verdween, hebben we nu eindelijk een lekkere laag poedersneeuw liggen! Hooguit een centimeter of 5, maar goed genoeg voor de kinderen om in te spelen. Nu zien we dus ook uit alle hoeken en gaten van Oberweningen kinderen gewapend met slee naar de helling tussen de Chileweg en Chlupfwiesstrasse (onze straat) komen.

Vrijdag na de lunch wilde Jesper er voor het eerst heen en gelukkig waren er wat klasgenootjes met hun moeders aanwezig - Julia lag net in bed en de babyfoon redt het niet tot daar, dus nadat ik de eerste twee runs had bekeken, moest ik snel weer terug. Na een uurtje kwam Jesper enigszins verkleumd terug, maar hij had het naar zijn zin gehad! Zaterdag na de lunch zijn we met het hele gezin gegaan en vreemd genoeg was het toen uitgestorven! Even later kwamen nog wel Anouk en Lisa (met een vriendinnetje) sleeën. Ook Julia is een paar keer, samen met Martijn op de oude slee, de helling af geweest; ze vindt het geweldig en werd zelfs boos als Martijn een keer zonder haar, snel dus, vertrok. Maar het werd toch duidelijk tijd voor haar middagslaapje, dus na een half uurtje heb ik Martijn en Jesper achter gelaten.

De rest van het weekend hebben de kinderen nog regelmatig buiten gespeeld. Het was ook heerlijk zonnig, ik zou bijna zeggen Canadees weer. Een verademing na al die grauwe maanden hier in het Wehntal! Julia vind de sneeuw geweldig. Als we nu een stukje gaan wandelen kom ik niet ver. Elke meter bukt ze zich om een vlokje op te rapen en dan vervolgens "Ee, teej" weer weg te gooien. En als ze het niet weggooit, eet ze het op. Gelukkig is het verse sneeuw!