De afsluiting van een periode

"Red, white and blue" door Jesper

Julia is toch echt geen dreumes meer, maar een heuse peuter. Compleet met peuterpuberteit! Ze kan goed kwaad worden als iets niet naar haar zin gaat en begint dan bijvoorbeeld te gooien of te slaan. En als mevrouw geen zin heeft om haar tanden te laten poetsen, nou vergeet het dan maar.

Op dit soort kleine incidenten na is het een heerlijk kind. Altijd vrolijk (nou ja bijna dan), ze kan heerlijk in haar eentje spelen en komt dan soms even naar me toe om een knuffel te halen en ze is gek op de Bumba-boekjes. Als ze wil dat ik voorlees pakt ze ook gerust de hele stapel uit de kast! Televisie kijken doet ze ook graag. Grote favorieten zijn de "Buppies" (Bubble Guppies) en "Zoemie"(Umizoomi), beide series van Nick jr. En, ze is levensgevaarlijk: Klimt overal op en over, rent over de bank en laat zich dan opeens vallen, bouwt een berg van kussens om in te duiken, etc. Van wie zou ze het hebben???

Moederdag in Küssaburg

Mijn moederdag begon goed: Martijn had besloten NIET naar me te luisteren en had gisteren samen met Jesper toch een moederdag cadeautje gekocht. Op zoek naar Lego Kingdoms voor Jesper kwamen ze langs een filiaal van Lush. De zeeplucht was blijkbaar onweerstaanbaar, dus ze gingen naar binnen en kochten een leuk verwenpakket voor mij.

Het Mama Mia pakket is speciaal voor de moeder die niet van baden houdt/zich de tijd niet gunt lekker in bad te zitten/geen bad heeft  en bevat een blok handcrème, body conditioner, zeep, nagelriemcrème en een 'Washing Up Fairy?' Dus je zwaait met je toverstokje en hup! de vuile vaat is verdwenen? Helaas, de afwas moet je nog steeds zelf doen, maar de goede fee zorgt wel voor het schuim. En volgens de beschrijving ook voor zachte handen.

Hop, hop, hop ...

Paardje in galop! Verkeerde feestdag!

Zouden ze daar bij kunnen?

De afgelopen maanden hebben we al zo vaak de avonturen van EB (Easter Bunny) bekeken, dat die DVD, nu het dan eindelijk pasen is, in de kast is gebleven. Jammer voor onze Nederlandse gasten, want Harry was er vorig jaar niet bij in de bioscoop. Julia was toen nog te klein. (Al was ze er wel bij; in haar kinderwagen op een rolstoelplaats, terwijl wij 10 rijen hoger zaten. Wees niet bang, het was een klein zaaltje en we konden haar beentjes zien bewegen!) Julia heeft de schade ondertussen ingehaald en vraagt zelfs om "EB."

Frisse Berglucht?

Heerlijk! Een week lang kon ik er van genieten: de geur van Zwitsal in het haar van de kinderen. Tijdens ons verblijf bij mijn zusje heb ik ongegeneerd de voorraad van neefje P. geplunderd. In Nederland zijn de gele verpakkingen met gestileerd babyhoofdje een begrip. Al sinds 1928 groeien Nederlandse baby's op met Zwitsal en toen ik in verwachting was van Jesper heb ik ook de hele verzorgingslijn in huis gehaald. In Canada was het niet verkrijgbaar - wel bij de Nederlandse winkel, maar om nu het dubbele te betalen - en hier in Zwitserland ook niet. Johnson & Johnson lijkt ook hier marktleider te zijn en vooral met Penaten (crème, maar ook badschuim, shampoo, etc.) zijn ze ruim vertegenwoordigd. Wel vreemd, want het oorspronkelijke recept van Zwitsal komt uit ... ZWITSERLAND!

Heel toevallig kwam ik hier onlangs achter en een  korte zoektocht naar de feiten leerde het volgende: In 1919 kreeg een apotheker uit Apeldoorn een zalfje in Zwitserland, waar -volgens de legende- een heilzame werking vanuit ging. Hij kreeg het recept mee (er was blijkbaar geen patent voor aangevraagd) en in 1920 bracht hij het op de Nederlandse markt onder de naam Zwitserse Zalf. In 1928 werd het omgedoopt tot Zwitsal. Mieke, het dochtertje van de apotheker stond model voor het bekende kleintje. Toen was Zwitsal trouwens nog niet geel.  Dit is sinds 1974. Toen is ook het logo een beetje veranderd, maar het kuifje van Mieke werd behouden. (bron: Zwitsal)

De geur van Zwitsal was niet de enige waar we van konden genieten tijdens de feestdagen. Er scheen een buikvirus te heersen in Nederland en natuurlijk werden we daar allemaal door getroffen. Op eerste kerstdag kreeg ik last, en al weet ik dat eerst aan alle lekkere dingen die ik tijdens de lunch had gegeten (Filet American, pittige kipsalade, mini saucijzenbroodjes; ik weet het, het is geen goede combi, maar zó lekker allemaal!), toen Julia 's avonds haar bed onder spuugde wisten we genoeg. Een dag later werd Jesper gillend wakker omdat hij zijn bed had onder gespuugd, dus we konden weer aan de slag.  De wasmachine heeft overuren gemaakt en wij ook. Helaas waren we daardoor nogal aan huis gebonden en hebben de meeste afspraken met familie of vrienden moeten afzeggen. Jammer. Voor wie het zich afvraagt: Nee, Martijn is niet gespaard gebleven. Al werd hij pas ziek toen we weer veilig thuis waren.

Een groot succes was ons weekje weg dus niet, maar we hebben in ieder geval Eerste Kerstdag met mijn familie kunnen vieren (en zijn gruwelijk verwend; niet alles pastte in de koffers) en we hebben kennis gemaakt met ons neefje P. Misschien wel het leukste van alles!

Onverwacht pakjesavond

Gaat 'ie mee in de zak, of niet?

Pakjesavond op een maandag is niet zo handig, vonden we. De kinderen moeten op tijd naar bed, Martijn zit midden in de maandafsluiting en kan dan zeker niet vroeger thuis zijn en dinsdags heeft Jesper de hele dag school en kan dus niet met zijn nieuwe spullen spelen. Dan maar plan B: Pakjesavond vindt vervroegd plaats en wel op zaterdagavond.

We hebben Jesper niets verteld, want anders staat hij de hele dag naar buiten te gluren en wordt elke poging om stiekem een zak cadeaus neer te zetten en te strooien om zeep geholpen. (Da's dus nog een voordeel van plan B.)

"Hoor de wind waait door de bomen" was heel toepasselijk deze avond. Wat een storm zeg! Zelfs de deuren (die niet op slot waren gedaan voor Piet) waaiden open! Na een snelle maaltijd dook Jesper voor de TV om  geconcentreerd naar het Sinterklaasjournaal te kijken en verdween Martijn 'naar de WC'.

Gekke Hollanders!

Zo, poging twee. Blijkbaar had Jesper dit bericht per ongeluk gepubliceerd terwijl er niet meer stond dan een titel. En sommigen houden hun leeslijst erg goed bij!!! (Ik vind het echt super dat je ons blog zo trouw leest Claudia!) Maar dan nu wel de volledige tekst.

***

Pietenband bij de pont in Meilen

Sta je als brave, zondagsrust-erende Zwitser netjes in de rij op de pont te wachten die je van Meilen naar Horgen brengt, krijg je ongevraagd onverstaanbare hoempapa-muziek te horen. "Gekke Hollanders," dat moeten die Zwitsers toch wel minstens hebben gedacht toen ze ons met een paar honderd op de kade zagen staan. De kinderen veelal met een Pietenmuts op en vlaggetje in de hand en vergezeld door een heuse Pietenband. En met die pont kwam Sinterklaas even later dus echt aan! Al pepernoten strooiend kwamen de Pieten aan land en de Sint liep er rustig achteraan. In een luidruchtige en kleurrijke stoet liepen we vervolgens naar Gasthof Zum Löwe, even verderop.

Weihnachtsmarkt

Weihnachtsmarkt Oberweningen

Eerst dacht ik dat we een gewone markt in het dorp zouden krijgen, dat stond namelijk op de posters, maar het bleek een onvervalste kerstmarkt te zijn! Ik ben geen liefhebber van kerstmarkten; over het algemeen verkopen ze allemaal dezelfde troep, of dat nu in Nederland, Duitsland, Canada of Zwitserland is. Maar toen kregen we een paar dagen geleden een aankondiging van de gemeente in de bus, waarin stond dat een deel van onze straat zaterdag afgesloten werd omdat de markt groter dan voorgaande jaren zou zijn. Nou, toen werd ik wel nieuwsgierig!

Maar uiteraard, net zoals met alles hier, was ook de kerstmarkt klein. Gezellig, dat wel! Stik chagrijnig was ik er samen met Julia heen gelopen: Jesper werkte weer eens niet mee (lees: werkte tegen) en wilde dan weer wel weg, dan weer niet want we waren toch al te laat voor de Zaubershow, toen weer wilde hij alleen met papa, en ga zo maar door. Martijn en Jesper waren nog aan het vechten toen ik de geur van braadworsten al opsnoof (de Raclette was ergens binnen verstopt, dus die rook ik niet!) Toen de heren vrolijk aan kwamen gestept (Jesper) had ik alle kraampjes al gezien. Samen hebben we het rondje nog een keer gemaakt, maar veel bijzonders was er niet en de dingen die ik wel leuk vond, leken uit Scandinavië afkomstig te zijn.  Ja, dat haal ik dan liever daar! (Op de Esplanadi in Helsinki bijvoorbeeld, een aanrader!) Een ding hebben we wel gekocht, maar dat houden we nog even geheim!

Räbenliechtli Umzug

Mijn oren galmen nog na: Vooraan de optocht liep een groep mannen met mega koeienbellen aan een juk op hun nek. Hun aanvoerder, zeg maar, liep daar weer voor met een heel grote zweep en die liet hij regelmatig knallen. Bij de start had ik het niet door en ik dacht dat ze vuurwerk afstaken ten teken dat we begonnen met de optocht. Het bleek dus die zweep te zijn. Maar ik loop een beetje vooruit op het verhaal.

De Räbenliechtli-Umzug heeft, net als Halloween en St. Maarten, zijn oorsprong in een oud Keltisch winterfeest. In deze regionen is het tot nu toe veel  populairder dan Halloween, al lijkt het gebruik terug te lopen door een gebrek aan knolrapen. Aangezien ze niet meer zoveel worden gegeten, zijn er nog maar weinig boeren die ze verbouwen.

Süsses oder saures!

Klasgenootjes op snoepjacht

Zo op het eerste oog is er niets mis mee toch? Het is buiten donker en voor de deur staan kinderen in een kostuum: "Süsses oder saures," het Zwitserse equivalent van "Trick-or-treat!" Halloween is hier een redelijk bekend begrip; de afgelopen weken heb ik regelmatig decoratie bij winkels gezien en de lokale ToysRus verkoopt ook (al is het een kleine sortering) enge kostuums.

Een paar dagen geleden had ik het huis versierd - ik heb het redelijk simpel gehouden, ik wil niet direct bekend staan als die dwaze Hollander met duivelse decoratie - en afgelopen vrijdag hadden we samen met oma de pompoenen gesneden. Maar, vergeleken met andere huizen in het dorp was het toch erg uitbundig. Veel verder dan een pompoentje, lantaarn en eventueel een spin in de vensterbank komen ze hier niet. Nog niet.